شهرنوش پارسی پور:

صیغه چیز بدی نیست

روز یکشنبه سوم مارس، درست یک روز پس از انتشار نشریه روشنگر، خانم شهرنوش پارسی پور نویسنده معروف در برنامه نسیم شمال در کانال وان اظهار داشت که صیغه اسلامی چیز بدی نیست و به نفع زنان می باشد. البته، این برنامه تکرار مصاحبه ای بود که سال گذشته آقای فروزنده کارگردان برنامه مزبوردر همین کانال با ایشان داشته است. با این حال، تقارن تکرار پخش این مصاحبه با انتشار نشریه رادیکال و ضد مذهبی روشنگر، گویای این حقیقت است که  این تصور که ما دارای جامعه یکدست روشنفکری که وظیفه اش روشن کردن مردم و آگاهی بخشیدن به آنان است، فکری از بیخ و بن غلط و نادرست است. حقیقت این است که روشنفکران ما نیز مانند هر طبقه و گروه دیگری به دو دسته تقسیم می شوند. ارتجاعی و انقلابی، عقب افتاده و پیشرو. در حالیکه، دسته ای خود را در معرض مخاطرات زندان و مرگ قرار داده، بی پروا  به نقش پیشرو خود در آگاه ساختن مردم به حقایق امور وفادار می مانند، دسته دیگر مانند امثال خانم پارسی پور، چه از روی کند ذهنی ومسا یل دیگر   ، به عقاید خرافی و عقب افتاده چسبیده، دست از آن بر نمی دارند. حقیقت این است که این دسته از روشنفکران ما اگر ریگی در کفش شان نداشته باشند، در بهترین حالت، از لحاظ فهم و شعور مسائل اجتماعی، از مردم عادی هم عقب ترند، و نه تنها صلاحیت راهنمائی و روشنگری مردم  را ندارند، بلکه خود نیز باید مورد روشنگری و اگاهی قرار گیرند. این امر بخصوص در مورد مذهب و امر خرافه زدائی صادق است. اکثریت جامعه روشنفکر ما نه تنها در جریان انقلاب 57 به وظیفه خود در امر افشای لاطائلات مذهبی نپرداختند،  بلکه بخاطر آلودگی خودشان به توهمات مذهبی، با دنبال روی از جنبش اسلامی، باعث گمراهی مردم شدند. تازه اگر گذشته را هم نادیده بگیریم که در آن کوتاه آمدن در برابر مذهب به یک اپیدمی عمومی تبدیل شده بود، اگر کسانی مانند خانم شهرنوش پارسی پور، با این همه نمونه های منفی و جنایت کارانه ای که جمهوری اسلامی از خود و اسلام بروز داده است، هنوز هم متوجه ماهیت زشت و غیر انسانی مذهب و آموزش های آن نشده، از مفید بودن صیغه اسلامی برای زنان میزنند، دیگر چاره ای برای کار آنها بنظر نمی رسد.   البته، ایشان قبلا هم از این اظهار فضل های کوته نظرانه داشته اند، و اظهار نظر اخیرشان برای فردی که در جریان امور است، چندان هم دور از انتظا ر نمی باشد. جالب آنست که جامعه روشنفکری، تازه بخشی که به مذهب معترض می باشد، هنوز هم فحشا را تنها در عقد موقت می داند. در حالیکه، واقعیت اینست که در اسلام، نکاح دائم نیز نوعی فحشای اجباری زن بوده، در این مورد دست کمی از عقد موقت و صیغه ندارد.